تبلیغات
گفتگوی دینی - دروغ 3

http://up.vbiran.ir/images/kvvv99w484ezf4gex3.jpg

تماس با مدیر
ایمیل : Skipper.2012@Yahoo.Com

اطلاعیه : به نویسنده ای توانا در زمینه ی نویسندگی، برای ارسال مطالبی غیر از مباحث گناه شناسی نیازمندیم. کسانی که علاقه و توانایی دارند، با ارائه ی ایمیل در نظرات خصوصی و یا بخش تماس با مدیر، با ما در ارتباط باشند.
اطلاعیه : با عرض سلام و احترام به اطلاع میرسانیم به زودی و پس از اتمام سلسله مباحث گناه شناسی، مسابقه ای در همین رابطه برگزار خواهیم کرد و جوایزی به نفرات برگزیده اهدا خواهد شد ان شاء الله.

بازدیدهای امروز:
بازدیدهای دیروز:
كل بازدیدها:
كل مطالب:
كل نظرات:
ایجاد صفحه: - ثانیه

  

سلام علیکم . ما در پست "دروغ 2" از چهار مرتبه ی دروغ، اولین مرتبه ی آن را گفتیم که " دروغ بر خدا و پیغمبر و امام " بود و ان شاء الله 3 مرتبه ی بعدی آن و شاید مطالب بیشتری را در این پست ارائه میدهیم.
در آغاز نکاتی از این مطلب را بیان میکنیم :
1- دروغ از روی شوخی : برخی از فقیهان حرام دانسته اند و برخی بین قرینه بودن یا نبودن بر اینکه شوخی است، فرق گذاشته اند.
2- مبالغه گویی که اعداد فراتر از حقیقت بیان میشود، با توضیحات داخل متن مانعی ندارد.
3- اگر گفتید میل ندارم فلان غذا را بخورم اما میل داشتید دروغی اشکار گفته اید .
4- گوش دادن به دروغ هم حرام است.
برای خواندن متن اصلی به ادامه مطلب مراجعه کنید .

2- سوگند و شهادت و کتمان : این مرتبه از دروغ شبهه ای در کبیره بودنش نیست . دوستانی که علاقه دارند دراین باره با جزئیات مطالعه کنند میتوانند به بخش های "سوگند دروغ" و "گواهی دروغ" و "گواهی ندادن" از کتاب گناهان کبیره شهید دستغیب مراجعه کنند که با تفصیل به این موضوعات پرداخته اند ان شاء الله . البته شاید در آینده به این موضوعات هم پرداختیم .

3- دروغ مفسده دار : دروغ مفسده دار از اقسام دروغ است که حتما گناه کبیره است و بطور کلی هر دروغی است که مفسده داشته باشد . هر چه دروغ بزرگتر باشد بزرگی گناهش بیشتر خواهد بود . گاهی یک دروغ باعث ریخته شدن خون ها میشود.

4- دروغ از روی مزاح و شوخی : به نظر خودم این مرتبه، بحث مهمی است که فکر میکنم در گذشته گفته بودیم که در آینده توضیح خواهیم داد. این نوع دروغ از روی شوخی و مزاح گفته میشود مثلا به فردی گفته میشود فلان زن میخواهد با تو ازدواج کند . جمعی از فقیهان صریحا فتوی به حرمت آن داده اند اما بعضی از فقهاء فرق گذاشته اند بین جائیکه قرینه ای بر نبودن قصد جدی کلام داریم و جایی که قرینه نیست، با بودن نشانه بر شوخی و مزاح جایز است وگرنه حرام است. اما با این حال باز هم احتیاط خوب است که به شوخی هم دروغ نگوییم . حضرت سجاد (ع) میفرماید: از هر دروغ بپرهیزید کوچک یا بزرگ هزل یا جد (کافی ج2 ص253 حدیث2)

دو خبر خوب هم به دوستان حق جوی عزیز بدم که ان شاء الله محرک انها در این راه باشد . ابوذر به پیامبر (ص) گفت : توبه ی کسی که عمدا دروغ بگوید چیست ؟ فرمود : استغفار، و نمازهای پنجگانه لوث این گناه را پاک میکند . ( که ان شاء الله شاید بعدا درباره استغفار هم صحبت کنیم ) . پیغمبر اکرم (ص) فرمودند : ضامنم خانه ای در وسط بهشت برای کسیکه دروغ را ترک کند هرچند از روی هزل و مزاح باشد.

مبالغه گویی دروغ است ؟ در مبالغه گویی حرف هایی گفته میشود در حالیکه واقعا آن عدد مورد نظر نیست مثلا میگوید صدبار این حرف رو به تو زدم! این مبالغه دروغ نیست . همچنین انواع مجازات و استعارات و کنایات که استعمال می شود خصوصا در اشعار مانعی ندارد.

حتی گفته میشود دروغ کوچک هم نگویید . مثلا غذایی برای شما می آورند و شما میگویید میل ندارم در حالیکه واقعا میل دارید، این دروغ اشکاری هست . به بخشهایی از یک حدیث اکتفا میکنیم : روزی امام صادق (ع)  با فرزندش اسماعیل در مجلسی بودند  یکی از دوستان امام وارد شد سلام کرد و نشست و چون حضرت برخاستند او هم به اتفاق امام حرکت کرد و در راه با امام بود تا در خانه ی امام (ع) از امام جدا شد .... اسماعیل گفت : شما اگر تعارف میکردید او خودش نمی آمد حضرت فرمود فرزندم دوست ندارم که خداوند مرا از کسانیکه عرضه میدارد چیزی که بدان قصد ندارد ثبت فرماید. (بحارالانوار ج16 باب العرض علی اخیک ص241)

اما مطلب مهمی که ذهن من رو بیشتر از بقیه مطالب کمی درگیر کرد این بخش است : از اقسام دروغ، حکایتهای ساختگی و رمانهاست که صرف جعل و اصلا اساسی ندارد. من به دنبال این مطلب با دفتر آیت الله خامنه ای تماسی گرفتم که مضمون حرفشون این بود که اگر شما بدونید که آن داستان جعلی هست و خود نویسنده هم با عنوان داستان جعلی آن را ارائه دهد مشکلی ندارد اما زمانیکه نویسنده با عنوان داستان واقعی، داستان جعلی ارائه دهد مشکل دارد.

آیا امثال هم دروغ است ؟ مثال هایی که برای فهماندن مطالب عقلیه در ضمن امور محسوس گفته میشود و مثلا حکایتهایی که از زبان حیوانات و غیره برای اینکه قدرت و حکمت الهی فهمانده شود یا مثلا برای تعلیم اخلاق فاضله نقل میشود ( مانند کتاب کلیله و دمنه ) شکی در صحت آن نیست . 

گوش دادن به دروغ هم حرام است . قران کریم در چندجا در مذمت یهود و منافقان میگوید "سماعون للکذب" ( شنونده های دروغ ) و یا بخشی از حدیث امام صادق (ع) که در کافی آمده است : هرکس گوش به سخن گوینده ای دهد او را پرستیده، پس اگر از خدا سخن بگوید، یعنی راست و حق گوید گوش کننده خدا را پرستیده و اگر از ابلیس سخن گوید، یعنی دروغ و باطل بگوید، ابلیس را پرستیده است.




نوشته شده توسط الـــعبد در پنجشنبه 15 تیر 1391 و ساعت 01:32 ب.ظ [+] | نظرات ()