تبلیغات
گفتگوی دینی - حسادت

http://up.vbiran.ir/images/kvvv99w484ezf4gex3.jpg

تماس با مدیر
ایمیل : Skipper.2012@Yahoo.Com

اطلاعیه : به نویسنده ای توانا در زمینه ی نویسندگی، برای ارسال مطالبی غیر از مباحث گناه شناسی نیازمندیم. کسانی که علاقه و توانایی دارند، با ارائه ی ایمیل در نظرات خصوصی و یا بخش تماس با مدیر، با ما در ارتباط باشند.
اطلاعیه : با عرض سلام و احترام به اطلاع میرسانیم به زودی و پس از اتمام سلسله مباحث گناه شناسی، مسابقه ای در همین رابطه برگزار خواهیم کرد و جوایزی به نفرات برگزیده اهدا خواهد شد ان شاء الله.

بازدیدهای امروز:
بازدیدهای دیروز:
كل بازدیدها:
كل مطالب:
كل نظرات:
ایجاد صفحه: - ثانیه

  

سلام علیکم . وارد بحث حسادت میشویم . چون این بحث کوتاه است ان شاء الله سعی میکنیم در همین پست آن را تمام کنیم .

خلاصه و نکاتی از این مطلب :

1- حسادت ، ایمان شخص را از بین می برد.

2- خداوند علما را به حسادت ورزیدن عذاب میفرماید .

3- فرق حسادت با غبطه، بر سلب نعمت از محسود است که در حسادت آرزوی آن را دارد و در غبطه بالعکس.

برای خواندن متن اصلی به ادامه مطلب مراجعه کنید .

حضرت صادق (ع) : حسد، چون آتش که هیزم را می خورد، ایمان را از بین می برد. اگه واقعا اهل تفکر بودیم شاید شاید همین یه حدیث کافی بود تا این گناه را کنار بگذاریم. البته اگر مبتلای به این گناه بودیم.

دو حدیث نقل میکنیم و شرحی بر آن میزنیم . بخشی از حدیث امام صادق (ع) : منافق حسد می برد و غبطه نمیخورد . و همچنین از ایشان روایت است : اساس کفر سه چیز است : حرص، تکبر، حسد. کفر بودن و نفاق بودن این گناه در این روایات مشخص شد . زیرا حسود نعمتی که به محسود (مورد حسادت واقع شده) رسیده، اگر از خدا نبیند مشرک به خدا شده و اگر از خدا بداند پس خدا را عادل و حکیم ندانسته و بر کار او خشمگین شده است.

همچنین باید علما هم مواظب این مطلب باشند . زیرا مولای متقیان علی (ع) در حدیثی که میفرمایند خداوند شش طایفه را به شش گناه عذاب میکند ذکر میکنند : و علما را به حسد ورزیدن . و واقعا اگر کمی فکر کنیم متوجه میشویم حسود در دنیا و آخرت ناراحتی میکشد زیرا با حسادت او که نعمت از محسود گرفته نمیشود مگر اینکه حرکتی کند تا آن نعمت را از او بگیرد که غالبا به نتیجه دلخواه نمیرسد.

 حسادت اختیاری است ؟ در جواب این سوال میتوان گفت چیزی را که میتوان گفت اختیاری نیست همان خطورات قلبی است . یعنی مثلا متوجه میشوی نعمتی به فلان کس رسیده، در لحظه ای احساس بدی نسبت به آن شخص پیدا میکنی که ممکن است این احساس ریشه در سابقه ی دشمنی با او باشد . اما اگر در آن حال باقی بماند و خود را اختیاری مشغول چنین خاطره ی زشتی کند مشکل میشود که در آینده عرض خواهیم کرد آیا حرام است یا خیر.

اما انواع و شرح حسادت که سخن علامه مجلسی در اصول کافی را می آوریم :

حال انسان نسبت به دشمنانش سه جور میتواند باشد : اول اینکه طبعا ناراحتی و گرفتاری دشمنانت را دوست داری ولی از این حالت بدت بیاید و بر خود خشمگین شوی . شکی نیست که این حالت مورد عفو است چون بیش از این از اختیارت بیرون است. دوم اینکه گرفتاری دشمن را دوست داری و زمانی که او ناراحت است با زبان یا اعضا اظهار شادمانی یا خوشحالی میکنی که این همان حسد حرام است. سوم حد وسط این دو است یعنی گرفتاری دشمنت را دوست داری اما با زبان یا اعضا اظهار خوشحالی نمیکنی و حسادت باطنی خودت را نمایان نمیکنی ، این قسم مورد اختلاف فقهاء است . یعنی بعضی از فقهاء گفته اند : این قسم به مقدار ضعف و قوت آن محبت قلبی، از گناه خالی نیست.

اینجا یه سوالی مطرح میشود که مگر ما حدیث نداریم که اگر مومنی قصد گناه کند تا وقتی که آن را به جا نیاورده، چیزی بر او نیست و گناهی برایش نوشته نمیشود ؟ پس حسود هم تا وقتی کاری نکند نباید گناهی داشته باشد . جواب این مطلب این است که این روایات درباره گناهانی است که از اعضا و جوارح سر میزند و تا وقتی انجام نداده گناهی نکرده است اما گناهانی مانند عجب، حسد و غیره که جای آنها قلب است تماما از مورد روایات عفو خارج است.

فرق حسادت با غبطه : در حسادت انسان از نعمتی که به دیگری رسیده خشمگین میشود و آرزوی سلب نعمت از او را دارد . اما در غبطه خوردن انسان آرزو میکند که مانند فلان شخص دارا شود بدون اینکه از به نعمت رسیدن شخص دیگر بدش بیاید .

در اینجا بهتر است انواع غبطه را که علامه مجلسی فرموده بنویسیم : 1- غبطه واجب : و آن غبطه خوردن برای واجبات است . مثلا دوستش به حج رفته و او مسامحه کرده است. بنابراین باید آرزو کند که کاش مثل او اداء واجب کرده بود. و اگر دوست ندارد مانند آن شخص واجب الهی را بجا بیاورد معلوم میشود که راضی به ترک آن واجب است و این خود حرام است ( به دلیل وجوب توبه و پشیمانی از ترک واجب و فعل حرام ) 2- غبطه ی مستحبات : غبطه خوردن در مستحبات است مانند کسی که به حال رفیقش که موفق به زیارتی شده، غبطه میخورد. 3- غبطه مکروه : مانند غبطه خوردن به کسی که از او مکروهی سر زده است . 4- غبطه حرام : مثل غبطه خوردن از حال کسی که مال حرام یا منصب حرامی به او رسیده است . 5- غبطه در مباحات : این غبطه مباح است .

ناگفته نماند که غبطه ی چیزی که حرام است هرچند خود حرام است ولی تا عملی انجام نداده این گناه از اهل ایمان مورد عفو است. چنانچه روایاتی در این باره وارد شده است .

راه علمی و عملی حسادت : راه علمی آن تفکر درباره ی مفاسد حسادت است و دنیا را مذمت کند و آن را فانی بداند . و مطالبی از این قبیل که میتوانید به کتب مربوطه مراجعه کنید . اما در راه عملی این گناه از کتاب گناهان کبیره خارج میشویم و دستورالعملی که حجت الاسلام والمسلمین جاودان ( استاد اخلاق تهران ) فرمودند بیان میکنیم : اولاً دستور مبارزه با حسادت را در چهل حدیث حضرت امام(ره) بخوانید. و برای آن کسی که مورد حسادت شماست خیلی جدی دعا کنید و پشت سر از او تعریف کنید. اگر لازم است او را کمک کنید. بالخصوص دعا کردن او بسیار مؤثر است انشاء الله.

خب خوشحالیم که الحمدلله توانستیم گناه حسادت را بطور کامل ( آنچه در کتاب گناهان کبیره شهید دستغیب آمده و کمی بیشتر ) بیان کنیم .

در پایان لازم بذکر است مواردی که حرام یا بدون مشکل اعلام کردیم، با استناد به کتاب گناهان کبیره شهید دستغیب بوده است و واقعا نمیدانم که ایا مرجعی دیگر آن را حرام دانسته یا نه و بالعکس . لذا از دوستان خواهش میکنیم برای اطمینان بیشتر از دفتر مرجع خود نیز استفتا کنند.



نوشته شده توسط الـــعبد در پنجشنبه 15 تیر 1391 و ساعت 02:00 ق.ظ [+] | نظرات ()