تبلیغات
گفتگوی دینی - غیبت 1

http://up.vbiran.ir/images/kvvv99w484ezf4gex3.jpg

تماس با مدیر
ایمیل : Skipper.2012@Yahoo.Com

اطلاعیه : به نویسنده ای توانا در زمینه ی نویسندگی، برای ارسال مطالبی غیر از مباحث گناه شناسی نیازمندیم. کسانی که علاقه و توانایی دارند، با ارائه ی ایمیل در نظرات خصوصی و یا بخش تماس با مدیر، با ما در ارتباط باشند.
اطلاعیه : با عرض سلام و احترام به اطلاع میرسانیم به زودی و پس از اتمام سلسله مباحث گناه شناسی، مسابقه ای در همین رابطه برگزار خواهیم کرد و جوایزی به نفرات برگزیده اهدا خواهد شد ان شاء الله.

بازدیدهای امروز:
بازدیدهای دیروز:
كل بازدیدها:
كل مطالب:
كل نظرات:
ایجاد صفحه: - ثانیه

  

سلام علیکم . اولین مطالب از بحث غیبت را مطرح میکنیم . ان شاء الله مورد پسند حضرت مهدی (عج) باشد. ابتدا به آثار و عواقب این گناه میپردازیم و در پست های بعد ان شاء الله معانی دقیق، موارد جواز آن و ... را بررسی خواهیم کرد.

در آغاز ابتدا نکاتی از این پست را در اختیار قرار میدهم :

1- " ویل " نام درکه ای از درکات جهنم یا چاهی در آن است و همچنین به معنی شدت عذاب هم به کار میرود.

2- گناه غیبت، از زنا بدتر است.

3- نزدیکترین حالات به کفر آن است که شخص از دیگری کلمه ای بشنود و آنرا ضبط نماید تا او را با آن رسوا نماید.

4- بچه ی نابالغی که از شنیدن غیبتش ناراحت و متأثر میشود، غیبت کردن از او نیز حرام است.

برای خواندن متن اصلی به ادامه مطلب مراجعه کنید .


با استناد به این آیات ( و احادیث دیگر ) گناه بودن این موضوع ثابت میشود . خداوند در سوره نور آیه 19 میفرماید : و کسانی که دوست میدارند خصلت ناشایسته درباره مومنین فاش شود، برای آنان عذاب دردناکی در دنیا و آخرت است.

در سوره حجرات آیه 12 میفرماید : نباید بعض شما دیگری را غیبت کند. آیا دوست می دارد یکی از شما که گوشت برادر خود را بخورد در حالی که مرده باشد. البته بد میدارید آنرا . ( و حقیقتا اگه بخوایم همچین چیزی رو تجسم کنیم واقعا بد هست ) . دو احتمالی که درباره این آیه شریفه نقل شده را ذکر میکنم : احتمال اول اینکه خوردن گوشت مرده، بیان کیفیت عذاب آخرتی غیبت کننده است . و احتمال دوم اینکه در حکم غیبت کردن به منزله ی خوردن گوشت مرده ی غیبت کرده شده است .

در سوره همزه میفرماید : " ویل لکل همزه لمزه " بعضی گفته اند لمزه غیبت کننده است یا برعکس . و ویل هم نام درکه ای از درکات جهنم یا چاهی در آن است و همچنین به معنی شدت عذاب هم به کار میرود . مطلب مهم در این آیه میتواند وعده عذاب داده شده باشد.

حدیثی از پیامبر اکرم (ص) نقل شده است که شاید دوستان مکرر شنیده باشند : گناه غیبت، از زنا بدتر است. زیرا زنا کننده اگر توبه کند، خداوند او را می آمرزد. لیکن غیبت کننده را نمی آمرزد، مگر شخص غیبت شده او را ببخشد . ( مکاسب محرمه کلانتر ج3 ص310 ) که ان شاء الله درباره ی کفاره غیبت بعدها صحبت خواهیم کرد.

اما حدیثی که برای من خیلی جالب و شاید عجیب بود از پیامبر اکرم است که میفرماید : دروغ گفت هرکس خیال کرد حلال زاده است، در حالی که گوشت مردمان را به غیبت کردنشان می خورد، از غیبت بپرهیز زیرا خورش سگهای دوزخ است . ( مکاسب محرمه باب الغیبه )

و همچنین جالب است حدیثی که شهید ثانی از پیغمبر اکرم (ص) و از امام صادق (ع) روایت میکند که : نزدیکترین حالات به کفر آن است که شخص از دیگری کلمه ای بشنود و آنرا ضبط نماید تا او را با آن رسوا نماید، چنین اشخاصی در آخرت بهره ای ندارند. ( کشف الریبه تألیف شهید ثانی ) دقیق نمیدونیم اما شاید دوستان با مضمون این حدیث کم و بیش اشنا باشند و کسانی را که از این حرکت ها میکنند دیده باشند.

بخشی از حدیث امام صادق (ع) : غیبت بر هر مسمانی حرام است و جز این نیست که غیبت میخورد و حسنات را از بین میبرد. اما راجع به شرح این حدیث شهید ثانی میفرماید یا مراد این است که غیبت، همه کارهای خیری که انسان به جا آورده است را باطل میکند یا اینکه حسناتش در نامه عمل کسی که غیبتش را کرده ثبت میشود .

اما بحث مهم درباره غیبت که ان شاء الله نظر دوستان را جلب خواهد کرد :

حرمت غیبت مختص به مومن است . یعنی کسی که معتقد به عقائد حقه باشد و از آن جمله اعتقاد به امامت ائمه اثناعشر علیهم السلام است. بنابراین غیبت مخالفین حرام نیست. لیکن احتیاط در ترک غیبت همه فرقه های اسلامی است. همچنین حرمت غیبت، اختصاص به مومن مکلف ندارد بلکه بچه ی نابالغی که از شنیدن غیبتش ناراحت و متأثر میشود، غیبت کردن از او نیز حرام است. و همچنین بعضی از فقها نظرشون اینه که غیبت کردن از بچه های مومنین مطلقا حرام است . خواه ممیز باشد یا غیرممیز .

ان شاء الله مورد توجه قرار گرفته باشه و ببخشید اگه کمی طولانی شد . اگر توفیقی بود شاید یکی دو موارد از این مطالب در پست بعد مربوط با گناه غیبت را توضیح بدهم .و در پایان لازم بذکر است مواردی که حرام اعلام کردیم، با استناد به کتاب گناهان کبیره شهید دستغیب بوده است و واقعا نمیدانم که ایا مرجعی دیگر آن را حرام دانسته یا نه و بالعکس . لذا از دوستان خواهش میکنیم برای اطمینان بیشتر از دفتر مرجع خود نیز استفتا کنند.



نوشته شده توسط الـــعبد در پنجشنبه 15 تیر 1391 و ساعت 01:59 ق.ظ [+] | نظرات ()