تبلیغات
گفتگوی دینی - موضوع عرفان ۱

http://up.vbiran.ir/images/kvvv99w484ezf4gex3.jpg

تماس با مدیر
ایمیل : Skipper.2012@Yahoo.Com

اطلاعیه : به نویسنده ای توانا در زمینه ی نویسندگی، برای ارسال مطالبی غیر از مباحث گناه شناسی نیازمندیم. کسانی که علاقه و توانایی دارند، با ارائه ی ایمیل در نظرات خصوصی و یا بخش تماس با مدیر، با ما در ارتباط باشند.
اطلاعیه : با عرض سلام و احترام به اطلاع میرسانیم به زودی و پس از اتمام سلسله مباحث گناه شناسی، مسابقه ای در همین رابطه برگزار خواهیم کرد و جوایزی به نفرات برگزیده اهدا خواهد شد ان شاء الله.

بازدیدهای امروز:
بازدیدهای دیروز:
كل بازدیدها:
كل مطالب:
كل نظرات:
ایجاد صفحه: - ثانیه

  

موضوع عرفان چیست ؟
برای خواندن متن اصلی به ادامه مطلب مراجعه کنید .
موضوع عرفان هر چه كه باشد، خواه مورد اتفاق نظر باشد یا مورد اختلاف نظر و نیز مسایل و غایت عرفان هر چه كه باشد، این نكته مورد اتفاق است كه عرفان علمی، انسانی است. هم بدین خاطر كه برای انسان است و هم بدین خاطر كه به وسیله انسان پدید آمده و شرح و بسط یافته است. عرفان علمی است كه انسان باید آن را بیاموزد، به كار گیرد و از آن بهره‏ مند شود و نیز هدف عرفان این است كه كمالی و جمالی و دست كم تغییری در انسان پدید آورد.
بزرگترین كمال آدمی، بلكه تنها كمال ویژه‏ او، شناخت خود و کشف استعدادهای بالقوه و بالفعل خودش میباشد. عرفان اصولا از باب عَرَفَ به همین معناست.
کمی به خود خودی درونت بیاندیش   در میابی که ذات آدمی تعالی طلب میباشد
خوش پوشی، ظاهر آراسته، از یک زیبایی حکایت دارد.
حال به درون مراجعه کن وبگو چه صفتهایی موجب زیبایی است؟
هرچه دروجودانسان هست زیبایی وحسن است.هیچ شده با خود بگویید عجب دروغ قشنگی گفتم؟!!
محتوای اصلی و اساسی و پیام‏های آسمانی انبیاء الهی و دیگر رهنمون‏های درونی و بیرونی، علمی و عملی ایشان برای رسیدن به همین امر مهم بوده است.
بزرگترین كمال انسان علم و معرفت است و به یك بیان هدف از آفرینش او همین است. به گفته برخی از مفسران «لیعبدون» یعنی لیعرفون؛ زیرا بی علم و معرفت، عبادت انجام نمی‏پذیرد. بدین خاطر كه اولاً عبادتی را می‏توان حقیقتاً عبادت نامید كه انسان را از خانه‏ ی انانیت و هستی خود خارج ساخته و به هجرتش وا دارد و از فرعون نفس او عبد سازد و نشان عبد آن است كه نخست مولای خویش را شناسد. آن‏گاه در برابر او زانو زده و تسلیم محض باشد. چنین عبادتی جز از صاحب معرفت نشاید. حتی كسانی كه در عمل نیز استقامت می‏ورزند اهل معرفتند.
علمی كه انسان با بسیار خواندن و شنیدن و دیدن و گفتن به ‏دست می‏آورد.  یعنی مجموعه ‏ی دانستنی‏های لازم یا غیر لازمی كه از راه‏های یاد شده در ذهن او انباشته می‏گردد و در نتیجه «می‏داند».
 علمی كه با آماده ساختن زمینه ‏های آن، از سوی خدا بردل آدمی نازل می‏گردد و این علم نوری است كه در دل جای می‏گیرد نه در ذهن.
اولی دانستنی است و دومی یافتنی، آن شنیدنی است و این چشیدنی.  آن وزری است بر دوش و این رمزی است بر گوش؛ آن آب و نان است و این دل و جان، آن گفتن است و این رفتن. آن بار است و این نار، آن مشق است و این عشق، آن بالیدن است و این نالیدن، آن حرص و آز است و این سوز و گداز.


نوشته شده توسط عارف در پنجشنبه 23 شهریور 1391 و ساعت 01:32 ق.ظ [+] | نظرات ()