تبلیغات
گفتگوی دینی - تکبر کردن 2

http://up.vbiran.ir/images/kvvv99w484ezf4gex3.jpg

تماس با مدیر
ایمیل : Skipper.2012@Yahoo.Com

اطلاعیه : به نویسنده ای توانا در زمینه ی نویسندگی، برای ارسال مطالبی غیر از مباحث گناه شناسی نیازمندیم. کسانی که علاقه و توانایی دارند، با ارائه ی ایمیل در نظرات خصوصی و یا بخش تماس با مدیر، با ما در ارتباط باشند.
اطلاعیه : با عرض سلام و احترام به اطلاع میرسانیم به زودی و پس از اتمام سلسله مباحث گناه شناسی، مسابقه ای در همین رابطه برگزار خواهیم کرد و جوایزی به نفرات برگزیده اهدا خواهد شد ان شاء الله.

بازدیدهای امروز:
بازدیدهای دیروز:
كل بازدیدها:
كل مطالب:
كل نظرات:
ایجاد صفحه: - ثانیه

  

سلام علیکم . در اول، از دوستان واقعا پوزش میخواهم بخاطر تأخیر در ارسال پست و امیدوار هستم که ان شاء الله از این به بعد حضور فعالی داشته باشم . بحث تکبر کردن را پیش خواهیم گرفت و امیدوارم دوستان با نظراتشان، موجب دلگرمی بنده شوند .
خلاصه و نکاتی از این مطلب :
1- تکبر بر سه قسم است : 1- کبر در برابر خدا 2- کبر در برابر پیغمبر و امام 3- کبر با مردم.
2- حقیقت دعا این است که انسان خودش را محتاج به خداوند می بیند و باور میکند حل هر مشکلی به دست توانای اوست.
3- در نوع کبر در مقابل پیغمبر و امام، شخص خودش را از پیغمبر و امام بالاتر دانسته یا مساوی آن ها میداند و حاضر نیست از آنها فرمانبرداری کند.
برای خواندن متن اصلی به ادامه مطلب مراجعه کنید .
تکبر حالتی است در انسان که از خودبینی به وجود می آید و خود را بالاتر از دیگری یا دیگران میداند و ظاهر ساختن این حالت را در کردار (عمل) و گفتار، تکبر میگویند. تکبر بر سه قسم است : 1- کبر در برابر خدا 2- کبر در برابر پیغمبر و امام 3- کبر با مردم .
1- کبر در برابر خدا : بعضی وقت ها انسان به خاطر غرور یا جهل و نادانی خودش را مستقل می بیند یعنی حاضر نیست خودش را مخلوق خالقی ببیند. مثلا میگوید من چنین خواهم کرد، من فلانم . قرآن کریم میفرماید: نیست در سینه های ایشان مگر کبر و سرکشی که به آن نخواهند رسید. ( سوره 40 آیه 56 ) گاهی این غرور انقدر زیاد میشود و از حد بیرون میزند که میگوید من خدا هستم و دعوی ربوبیت و الوهیت میکند مثلا فرعون میگفت : أنا ربکم الاعلی ( سوره 79 آیه 24 ) من پروردگار بزرگتر شمایم.
اما گاهی مواقع انسان قبول دارد که خدایی است اما روی نادانی و غرورش دستورهای خداوند را انجام نمیدهد . در حقیقت، ترک اطاعت خداوند همان کفر و انکار الوهیت است که او سزاوار پرستش نمی بیند. زیرا کسی که بداند مخلوق است و خدا و ربی دارد و مغلوب اوست، محال است در برابر او گردن کشی کند و اگر گناهی هم از او سر زد نه اینکه خدا و غالب بودن او را قبول ندارد بلکه بخاطر غفلت و غلبه ی شهوت و اینهاست. امام سجاد (ع) فرمودند : خداوندا زمانی که تو را گناه کردم منکر خدائی تو نبودم .... ولی گناهی بود که از من سر زد و نفسم برایم جلوه داد و فریبم داد و هوای من بر من غالب شد. ( دعای ابوحمزه ثمالی )
کسی که اطاعت خدا را نمیکند و دعا نمیکند چنانچه از روی تکبر باشد، خودش را نیازمند به او ندیده است که این کفر است. قران کریم میفرماید: و گفت پروردگارتان که مرا بخوانید تا شما را پاسخ گویم. جز این نیست که آنان که از پرستش من سرکشی کنند، زود باشد که در دوزخ درآیند درحالیکه ذلیل و خوارشدگانند. ( سوره 40 آیه 62 ) چون حقیقت دعا این است که انسان خودش را محتاج به خداوند می بیند و باور میکند حل هر مشکلی به دست توانای اوست.
همچنین انسان نباید به حرمات خدا تکبر کند . در این مورد تکبر کردن انسان در برابر اموری است که به خدا نسبت دارد مثلا ماه مبارک رمضان . یا مثلا خداوند مساجد را به خودش منسوب فرموده است : و ان مساجد لله ( سوره 72 آیه 18 )  قابل گفتن است در کل، تکبر ذلت دنیا و آخرت را می آورد .
2- کبر در مقابل پیغمبر و امام : در این نوع کبر، شخص خودش را از پیغمبر و امام بالاتر دانسته یا مساوی آن ها میداند و حاضر نیست از آنها فرمانبرداری کند . مثلا فرعونیان به حضرت موسی و حضرت هارون گفتند : آیا ایمان بیاوریم به دو بشری که مثل ما هستند و برما برتری ندارند ؟ ( سوره 23 آیه 49 ) و یا مانند تکبر کردن قریش در مقابل پیغمبر اکرم (ص) که گفت او جوانی یتیم است .
در حقیقت کبر با پیغمبر و امام، کبر در مقابل خداوند است و کبر در مقابل نمایندگان پیغمبر و امام مانند تکبر در مقابل خود پیغمبر و امام است. بنابراین علمای حال که نمایندگان حضرت مهدی (عج) هستند، اگر کسی به آن ها تکبر کرد و مثلا بگوید شما کی هستید که ازتون پیروی کنم، یقینا بر پیغمبر و امام تکبر کرده و در حدیث از امام صادق (ع) داریم که در حد شرک به خداست.
پیغمبر اکرم (ص) در حدیثی میفرمایند : هر که عالمی را خوار کند مرا خوار نموده و هرکه مرا خوار کند خدا را خوار کرده و هرکه خدا را خوار کند جایش در دوزخ است، آگاه باشید هرکس عالمی را گرامی بدارد مرا گرامی داشته و هرکه مرا گرامی داشت خدا را گرامی داشته و هر که خدا را گرامی دارد رجوعش به بهشت است. ( لئالی الاخبار ج2 ص268 )
و در پایان عرض میکنیم آنچه در ایات و احادیث آمده است و میگوید که متکبرین به جهنم میروند منظور این دو نوع کبری است که عرض کردیم یعنی کبر با خدا و کبر در مقابل پیغمبر و امام . زیرا هر که این دو نوع تکبر را داشته باشه به خداوندی خدا ایمان ندارد و شکی نیست که هرکس بدون ایمان بمیرد همیشه در آتش است.


نوشته شده توسط الـــعبد در یکشنبه 29 مرداد 1391 و ساعت 12:29 ق.ظ [+] | نظرات ()