تبلیغات
گفتگوی دینی - غیبت 2

http://up.vbiran.ir/images/kvvv99w484ezf4gex3.jpg

تماس با مدیر
ایمیل : Skipper.2012@Yahoo.Com

اطلاعیه : به نویسنده ای توانا در زمینه ی نویسندگی، برای ارسال مطالبی غیر از مباحث گناه شناسی نیازمندیم. کسانی که علاقه و توانایی دارند، با ارائه ی ایمیل در نظرات خصوصی و یا بخش تماس با مدیر، با ما در ارتباط باشند.
اطلاعیه : با عرض سلام و احترام به اطلاع میرسانیم به زودی و پس از اتمام سلسله مباحث گناه شناسی، مسابقه ای در همین رابطه برگزار خواهیم کرد و جوایزی به نفرات برگزیده اهدا خواهد شد ان شاء الله.

بازدیدهای امروز:
بازدیدهای دیروز:
كل بازدیدها:
كل مطالب:
كل نظرات:
ایجاد صفحه: - ثانیه

  

سلام علیکم . به ادامه ی بحث غیبت می پردازیم . راستش من میخواستم فعلا از ادامه ی این بحث خودداری کنم چون بحث مهمیه و من نمیتونم به نحو احسن خلاصه برداری کنم . اما ان شاء الله به مدد حضرت مهدی کار رو پیش میگیریم.
خلاصه و نکاتی از این مطلب :
1- نقل عیب دیگران حتی از روی دلسوزی هم حرام است.
2- مذمت کردن مومن حرام است.
3- از انواع غیبت این است که مثلا گفته شود فلانی کوتاه قد، پرگو و پرخواب است.
4- اگر بگوید یک اصفهانی اینطور بود یا مثلا بگوید بعضی از شیرازیها فلان عیب را دارند اشکالی ندارد.
5- رد غیبت از مومن، غیر از این است که فقط بگویید غیبت نکن .
برای خواندن متن اصلی به ادامه مطلب مراجعه کنید .
درباره ی معانی غیبت احادیثی به دست ما رسیده که ما به یک حدیث اکتفا میکنیم. رسول خدا (ص) فرمودند : غیبت آن است که برادر دینیت را به آنچه کراهت دارد، یاد کنی . ( مکاسب محرمه ) که البته این حدیث ممکن است یک طرف داستان را مشخص کند . قسم اول که بیان خواهیم کرد مسلما غیبت است که یک نقص شرعی یا عرفی نسبت به حال شخص غیبت شده باشد و شنونده هم آن را نداند. بطوریکه غیبت شده راضی نیست که آن مطلب فاش شود و کسی هم که غیبت میکند میخواهد آن شخص را کوچک کند و روی او عیب گذارد . قسم دوم هم ظاهرا از موارد غیبت است. و آن نقل عیب پنهان دیگری هست ولی نه به قصد اینکه او را مذمت و پست کند و روی او عیب بگذارد بلکه مثلا برای سرگرمی یا از روی دلسوزی و غیره میگوید . مثلا میگوید آخ آخ دیدم فلانی اینطور بود . که شکی در حرام بودن آن نیست .
اما قسم سوم نقل عیب کسی است برای کسی که آن را میداند . مثلا شما میدانید که فلانی فلان عیب را دارد و باز برای شما نقل میکنم . در اینجا مشکوک است که پاره ای روایات نشان میدهد داخل در غیبت است و برخی از روایات خارج از عنوان غیبت میداند . اما مسئله ی دیگری مطرح میشود که مشخص میشود در بعضی موارد این نقل هم حرام است و آن زمانی هست که گوینده در مقام سرزنش و مذمت کردن طرف باشه که قطعا حرام است اما غیبت بودنش مشکوک است . اما اگر در مقام اهانت و مذمت نیست ولی قهرا مذمت میشود مثلا شخصی را به القاب و اوصافی که مذمت را میرساند یاد میکند مثلا بگوید فلانی یهودی زاده است یا مادرش بد عمل بوده است، این هم حرام است .
حالا میرسیم به انواع غیبت . به نظر خودم شاید اینطور یاشه که خیلی از خوانندگان این مطلب بگن پس ما چقدر گناه میکردیم و نمیدونستیم . اما نترسید ! ان شاء الله کفاره و توبه ی غیبت هم بیان میکنیم . 
در نقل عیب و نقص کسی برای دیگری فرقی نیست بین اینکه نقص بدنی باشد یا نسب یا خلق . حالا ما هر کدوم رو میگیم و مثال هم میزنیم . غیبت راجع به بدن : فلانی کوتاه قد ، دراز است و وصفهایی که صاحبش از شنیدنش ناراضی و ناراحت میشود . غیبت در نسب : مثلا فلانی پدرش خسیس است . غیبت در خلق : فلانی ضعیف ، بخیل است. غیبت در امور مربوط به دین : فلانی دروغگو است . غیبت در کارهای دنیوی : فلانی پرخواب، پرگو است . در لباس : مثل اینکه بگوید لباس کثیف، کهنه است . و سایر اموری که راجع به اوست، اگر به بدی یاد شود، به طوری که او خوشش نیاید و کراهت داشته باشد .
این هم بگوییم فرقی نیست که مثلا غیبت را با زبان بگوید یا با کنایه و غیره که البته شاید کنایه بدتر باشد مثلا بگوید الحمدلله ما دچار حب مال نشدیم . یا مثلا شخصی اول شروع به مدح میکند و مثلا میگوید : فلانی ادم خوبی است اما حیف که گرفتار شیطان شده است .
غیبت در صورتی است که از شخص معینی باشد و اگر از شخص بدون نام و نشان غیبت کند مانعی ندارد مثلا بگوید یکنفر را دیدم که چنین بود . اگر از یکنفر مردد بین چندنفر یاد شود حرام است مثلا بگوید یکی از بچه های فلانی اینطوری بود زیرا همه ی آنها را اذیت کرده است اما اگر از یک نفر مردد بین جمعیت زیاد بگوید جایز است . مثلا بگوید یک اصفهانی اینطور بود یا مثلا بگوید بعضی از شیرازیها فلان عیب را دارند اشکالی ندارد. اما اگر بگوید همه اصفهانیها فلان عیب را دارند حرام است و غیبت تمام افراد آن شهر را کرده و اگر بگوید اکثر شیرازیها اینطور هستند خلاف احتیاط است و حرمتش خالی از قوت نیست .
نکته ی دیگری هم که باید دانست این است که گوش دادن به غیبت  هم حرام است . مثلا ما حدیثی از پیامبر اسلام (ص) داریم که میفرمایند : شنونده ی غیبت در حکم غیبت کننده است و گوش دهنده ی به غیبت یکی از غیبت کنندگان است  . ( مستدرک الوسائل کتاب حج باب 136 ) بر هر مسلمانی واجب است هر وقت ببیند کسی عیب مومنی را نقل میکند، گوش ندهد بلکه باید آن را رد کند و آن مومن را نصرت و یاری کند .
در احادیث امده که شما رد غیبت کنید و ظاهرا مراد از رد غیبت غیر از نهی از غیبت است و هدف یاری کردن از شخص غیبت شده است . یعنی غیر از اینکه مثلا میگویید غیبت نکن باید شخص غیبت شده هم یاری کنید . مثلا اگر عیب دنیایی او را میگفتند میگویید اینها که عیب نیست و اگر عیب دینی باشد باید وجه صحیحی برای آن پیدا کنید تا حمل بر صحت کنید و اگر این ممکن نشد مثلا بگوید مومن که معصوم نیست و از این جور موارد .
امیدوارم مورد پسند حضرت مهدی (عج) قرار گرفته باشد .


نوشته شده توسط الـــعبد در شنبه 17 تیر 1391 و ساعت 02:11 ق.ظ [+] | نظرات ()